Diabetes - insulien.

diabetes behandeling medikasie aanlyn

Insulien, hormoon, wat in die eilandjies van Langerhans van die pankreas aangedui word, wat die tempo van metabolisme van glukose, vet en stysels in jou liggaam beheer. Soos verskeie ander proteïene, word insulien beslis ietwat verteer in gevalle waar dit mondelings toegedien word en daarom moet dit regstreeks in 'n spiermassa ingespuit word wat die oomblik medies gebruik word. In die behandeling van diabetes mellitus, wat beslis veroorsaak word deur 'n skaarste van insulienskepping of deur bloot inhibisie van sy optrede op die vel selle, word insulien gewoonlik dikwels gekoppel aan protamien, wat gewoonlik die tyd van samepersing van die rommel verleng. Insulien wat uit die pankreas gekristalliseer word, bestaan ​​uit sink, wat ook verbruik vergroot. 'N beplanning bekend as protamien sink insulien strek die hormoon se aksies verder.

 

Insulien word gebruik in die behandelende lyers met diabetes van die meeste tipes. Die noodsaaklikheid van insulien is afhanklik van die totale hoeveelheid onder insulienvrystelling en insulienvlak van weerstand. Byna alle pasiënte met diabetes wat jy benodig, benodig heeltemal insulienbehandeling, tensy hulle natuurlik 'n eiland- of hele orgaanpankreasoorplanting kry; Verskeie pasiënte met tipe 2-diabetes sal insulien eis omdat hul beta-selfoon of draagbare funksie verminder soos die tyd verbygaan.

 

Insulien is aanvanklik geneem uit die pankreasselle van honde in 1921 deur die Kanadese fisioloë Sir Frederick Grant Banting en Charles Herbert Ideal en die Britse fisioloog Buck James Rickard Macleod. Die Kanadese biochemikus James Bertram Collip het daarna dit in voldoende 100% suiwer soort geskep om uiteindelik in die mens ingespuit te word. Die molekulêre raamwerk van insulien is in 1955 deur die Spaanse biochemikus Frederick Sanger gestig; Dit was die 1ste proteïene wat ontsyfer moes word. Individuele insulien, die 1ste menslike proteïene wat gesintetiseer word, is in 65 vervaardig. In 81 insulien wat in bakterieë vervaardig is, is bloot die genetiese konstruksie die eerste individuele hormoon wat op hierdie manier verkry is om gebruik te word om siektes van die mens te verseker. Vir die biochemie van insulien, kyk na glukose kaloriebrand.

 

Insulien moet gerig word op pretty much alle individue met tipe een spesifieke diabetes, wat sal wees as gevolg van outo-immuun-eiland-selbeskadiging wat uiteindelik potensiële kliënte tot feitlik die hele insulieninsufficiëntie. Die piekfrekwensie van tipe 1-diabetes is net oor genoeg tyd om op te groei, maar oor vyf en twintig persent van gevalle teen vyf en dertig jaar. Insulien kan genoem word vir individue met ekstra diabetes as gevolg van pankreastekort, en ook by baie pasiënte met tipe 2-diabetes om hiperglisemie te beheer.

 

'N baie moeiliker vraag is wanneer moet jy insulien gebruik in individue met diabetes mellitus tipe 2. Hierdie afwyking word gesien as 'n insulienvlak van weerstand en relatiewe insulieninsufficiëntie. Remedie moet begin met dieetplan, vetverlies en oefening, wat gereeld normoglykemie kan aanmoedig in gevalle waar voldoening gewoonlik optimale is. Individue met afwykende hiperglisemie is geneig om te begin met een of selfs meer algemene hipoglykemiese medisyne. Metformien is 'n uitstekende vroeë besluit, gebaseer op die sekuriteitsrekening, neutrale impak ten opsigte van vetaanwins en die vermoë om glykemie te verlaag. Insulien kan bygevoeg word indien objektiewe glykemiese beheer nie bereik word nie.

Main page - Other articles